قبل از تقسیمات سال 1387 شهرداری محدوده فعلی تهران پارس غربی با نام تهران پارس شناخته می شد. این محله(تهران پارس غربی) در حال حاضر از شمال به بزرگراه وفادار، از جنوب به بزرگراه رسالت، از شرق به بلوار کاظم ـ بلوار شاهد(پروین) و از جهت غرب به خیابان اردیبهشت ـ بلوار دلاوران ـ بزرگراه شهید باقری ختم می شود(معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری منطقه 4، 1387).
محله تهران پارس غربی از شمال با محله مجیدآباد و محله قنات کوثر، از جنوب با منطقه 8 شهرداری تهران، از طرف شرق با محله تهران پارس شرقی و از طرف غرب با سه محله اوقاف و علم و صنعت و نارمک همسایه بوده و در ناحیه 5 شهرداری منطقه 4 تهران قرار گرفته است.
تاریخچه هر دو محله(تهران پارس شرقی و غربی) در قالب محله تهران پارس می آید:
محله تهران پارس با جمعیتی حدود 103911 نفر از شمال به بزرگراه وفادار، از جنوب به بزرگراه رسالت، از شرق به بزرگراه میثمی(بلوار پروین) و از سمت غرب به خیابان سراج منتهی می شد. در تقسیم بندی محلات شهر تهران در سال 1387 این محله از خیابان حجربن عدی به دو محله تهران پارس شرقی و تهران پارس غربی تقسیم شد و در حال حاضر محله تهران پارس شرقی که اراضی آن تا قبل از تقسیمات سال 1387 جز محله گلشن(خاک سفید) بود، از شمال به بزرگراه وفادار، از جنوب به بزرگراه رسالت، از شرق به خیابان 196
ـ خیابان 135- خیابان طالقانی ـ خیابان 20 متری محمدی و از طرف غرب به بلوار کاظم ـ بلوار شاهد محدود می شود(معاونت امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری منطقه 4، 1387).
سید حجت حسینی بلاغی در کتاب گزیده تاریخ تهران آورده است:
تهران پارس محلی است دارای اراضی مسطح و مرغوب، واقع در پنج کیلومتری شهر تهران و در مجاورت نارمک با اسلوب شهر سازی جدید با خیابان های سی، بیست، پانزده و ده متری و همگی جدیدالتاسیس است (بلاغی، 1386: 260).
حدود صد سال پیش، در جای کنونی تهران پارس چند آبادی وجود داشته حسین آباد و مهدی آباد از آن جمله اند. به همین دلیل ابتدا تاریخچه مختصری از این آبادی ها آورده و سپس به تاریخ محله تهران پارس می پردازیم.
ـ مهدی آباد: این روستای کهن که در حال حاضر هیچ نشانی از آن بر روی نقشه منطقه 4 تهران دیده نمی شود. احتمالا در دهه 30 رو به زوال گذاشته و کم کم در شهر تهران ادغام گردیده است. البته قبل از ساخت وسازهای شهری، این روستا متروکه و مخروبه شده که مورخان علت اصلی آن را خریداری قنات روستا توسط سفارت آمریکا گفته اند. چنان چه حجت الاسلام حجت حسینی بلاغی آورده است:
قریه مهدی آباد در دوازده کیلومتری امام زاده صالح و سر راه شوسه تهران به دماوند است. در سال های اخیر سفارت آمریکا قنات آن را خریده است و به وسیله لوله ای آب آن جا را به سفارتخانه می برد بنابراین نه زراعت دارد نه سکنه(بلاغی، 1386: 158).
هم چنین دکتر منوچهر ستوده درباره مهدی آباد می نویسد:
مهدی آباد در هفت کیلومتری شمال جاده دماوند است. فعلا (1327: ه.ش) قلعه خرابه و چند چهار دیواری از آن باقی است. این چهار دیواری ها روزی حصار باغ ها بوده است. روزی که مهدی آباد مسکون بود، دو آسیاب داشت، یکی نزدیک قلعه طرف شرق و دیگری در یک کیلومتری قلعه طرف غرب. آسیاب نزدیک قلعه از مدتی پیش از کار افتاده بود ولی آسیاب غربی تا سال 1326 ه.ش به کار بود. آب این قلعه را آمریکایی ها برای باغ سفارت آمریکا در خیابان امجدیه خریده اند و از روزی که آب به آن سفارت خانه رفت، مهدی آباد خراب شد و اهالی پراکنده شدند. یکی از ساکنان جوادیه اظهار می کرد که آبادانی مهدی آباد را به یاد دارد و از میوه
باغ های آن جا زیاد خورده است. اراضی مهدی آباد فعلا جز مجید آباد است. قهوه خانه ای نیز در این محل بود ولی فعلا خراب و متروک است. اعتماد السلطنه درباره مهدی آباد می نویسد: امروز پنج شنبه 29 شعبان 1309 ه.ق صبح تا مهدی آباد مسیرخلوت، با درشکه رفتم(ستوده، 1374: 769).
دکتر منوچهر ستوده در جلد اول کتاب جغرافیای تاریخی شمیران، هنگام معرفی جوادیه به شرح زیر به مهدی آباد اشاره می کند:
اراضی جوادیه در شرق مهدی آباد و با فاصله کمی در شمال جاده دماوند است. فاصله آن از جاده پانصد متر و از تهران 9 کیلومتر است. املاک جوادیه از شمال به قنات کوثر و خاک سفید و مجید آباد، از مشرق به حکیمیه، از جنوب به جاده دماوند و از مغرب به مهدی آباد و مجیدآباد محدود می شود. مهدی آباد ده اربابی و متعلق به ارباب مهدی یزدی، وکیل مجلس شورا است(ستوده، 1374 :769).
ـ حسین آباد: دکتر حسین کریمان در معرفی مجید آباد به روستای حسین آباد اشاره کرده و می نویسد:
جمعیت مجید آباد در فرهنگ جغرافیایی ایران 100 تن ذکر گردیده، که چند خانوار از آن ها زرتشتی هستند. مزرعه حسین آباد جز این دیه است(کریمان، 1355: 441).
تهران پارس قبل از تقسیمات جدید شهرداری از شمال به بزرگراه شهید عباس پور، از جنوب به خیابان دماوند، از غرب به بزرگراه شهید باقری و از شرق به جاده لشگرک منتهی می شد.
محله تهران پارس دارای چهار فلکه است. ساختار شهرسازی این ناحیه هم چون نارمک برپایه اصول شهرسازی نوین بنا شده است. مالک اصلی تهران پارس، فردی زرتشتی به نام ارباب هرمز بوده و در حال حاضر نیز زرتشتیان در این محله(به ویژه فلکه دوم) ساکن هستند. در خیابان جشنواره، آتشکده زرتشتیان قرار دارد. از ویژگی های مهم تهران پارس، نام گذاری کوچه های این محله می باشد که برمبنای شماره گذاری اعداد زوج است و به صورت شرقی و غربی از سه راه تهران پارس تا فلکه چهارم ادامه دارد(تهران 100، 1387: 50). هر دو محله تهران پارس شرقی و غربی دارای این اصول مهندسی و شهرسازی هستند. 4 فلکه اصلی تهران پارس در محله تهران پارس غربی قرار گرفته است.